بگذريد تا خدا هم از شما بگذرد
يا حق
بار الها به گذشت تو اميد دارم و مي دانم رحمت تو و مغفرت تو آن چنان است که از بنده ي مغروق در گناه و اشتباهت خواهي گذشت . اما... اما حق بندگان را چه کنم ؟ الهي کاش که ذره اي از رحمت و گذشت بي کرانت را در بندگانت قرار دهي !
*******
« وَ لَمَن صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ﴿43/شوري) »
هر كه صبر كند و درگذرد مسلما اين [خويشتن دارى حاكى] از اراده قوى [در] كارهاست .
گاه پيش مي آيد که شخص يا اشخاصي خواسته يا ناخواسته ما را مورد رنجش قرار مي دهند و به حريم شخصي مان متعرض مي شوند ، در اين حال مي توانيم برخوردي متقابل و انتقام جويانه در قبال آنها داشته باشيم و کينه توزانه رفتار کنيم و يا مي توانيم با برخورد و رفتار محبت آميز و سنجيده فرد را از رفتار خود شرمنده سازيم و با گذشت و عفو ، سبکي خاطري در روح و وجود خود پديد آوريم که هيچ چيز جاي آن را نگيرد .
پيامبر اکرم ( ص) مي فرمايند :
عفو و گذشت براي شخص عزت مي آورد ، چرا که در نظر مردم نشانه ي بزرگواری است، در حالی که انتقامجویی نشاني بر کوتاه فکری و عدم تسلط بر نفس میباشد. عفو و گذشت از ادامه ي سلسله وار رفتار هاي کينه توزانه و انتقام جويانه جلوگيري مي کند و در حقيقت نقطه ي پاياني بر اين دشمني ها مي گذارد .
هم چنين مي فرمايند :« تعافوا تسقط الضغائن بینکم : یکدیگر را عفو کنید که دشمنیها و کینهها را از میان میبرد. »
اسلام نسبت به اين موضوع بسيار سفارش کرده و مومنان را به آن دعوت نموده است :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ... َإِن تَعْفُوا وَتَصْفَحُوا وَتَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿14/تغابن) »
اي كساني كه ايمان آوردهايد ... اگر عفو كنيد و صرفنظر نمائيد و ببخشيد (خدا شما را ميبخشد) چرا كه خداوند بخشنده و مهربان است.
هم چنين قرآن مجید در یکی از توصیفات خود از « متقین » می فرماید:
« الذین ینفقون فی السراء والضراء و الکاظمین الغیظ و العافین عن الناس والله یحب المحسنین ( 134/آل عمران ) »
آنان کسانی هستند که در فراخی و تنگی انفاق می کنند و خشم خود را فرو می برند و از مردم در می گذرند و خداوند نیکوکاران را دوست دارد.
اصلا براي گذشت همين کافي است که بدانيم اميرالمومنين ، علي (ع) مي فرمايند :
« العفو معالقدره جنه من عذابالله سبحانه »
عفو و گذشت به هنگام قدرت سپری است در برابر عذاب الهی.
گوشه هايي از عفو و گذشت بزرگان :
* حضرت علي (ع) در لحظات شهادت به فرزندان خود درباره ي قاتل خويش اين چنين وصيت کردند:
اگر ماندم خودم اختيار خون خويش را دارم و اگر بميرم مرگ وعده گاه من است ، اگر عفو کنم براي من نزديک شدن به خدا و براي شما نيکي و حسنه است پس عفو کنيد ، « آيا دوست نداريد خدا شما را بيامرزد ؟ »
* حضرت علی بن الحسین علیه السلام کنیزی داشتند که آب روی دست حضرت می ریخت تا ایشان برای نماز وضو بگیرند. یک بار هنگامی که روی دست حضرت آب می ریخت، ظرف آب از دست او روی صورت حضرت افتاده و ايشان را مجروح کرد، حضرت سرشان را به سوی او بلند کردند. و به او نگریستند، در این حال او گفت: خداوند عزوجل می فرماید:
« و الکاظمین الغیظ » حضرت به او فرمودند غیظ و خشم خود را فرو خوردم.
او گفت « و العافین من الناس » حضرت به او فرمودند خداوند تو را عفو کند.
او گفت « والله یحب المحسنین » حضرت فرمودند: برو که تو آزاد هستی !!
* عده ای نزد حضرت علي بن الحسين (ع) میهمانی دعوت بودند یکی از خادمین حضرت در آوردن گوشت بریانی که در تنور بود عجله کرد پس با سرعت آن را به دست گرفته و جلو آمد که در یک لحظه سیخ های کباب از دست او بر روی زمین افتاد و به سر یکی از فرزندان حضرت علی بن الحسین علیه السلام که در زیر پله (شومینه) استراحت می کرد اصابت نموده و باعث شد او کشته شود. در این حال آن غلام به شدت احساس تحیر نموده و مضطرب شده بود که ناگاه حضرت علی بن الحسین به او فرمودند:
تو آزاد هستی!! چرا که تو تعمدی در این کار نداشتی و بعد مشغول تجهیز پسر شد و او را دفن نمودند.
****خواندمشان آموختم و نوشتم :
1. قرآن کريم
2. نهج البلاغه
پي نوشت :
راستش مي دونم گذشت کار خيلي بزرگيه اما اونقدر ها هم سخت نيست " بگذريد تا خدا هم از شما بگذرد "
از خدا مي خوام به من هم اراده اي بده تا بتونم گذشت کنم به اميد گذشت خودش!
ازم بگذريد و حلالم کنيد!
تاحق
امضا : پردال
*الان آسمون خدا مثه آسمون دل من بارونیه می خوام برم زیر بارون دعا کنم . هر کی زیر بارونه برا من دعا کنه !
