دو روزه که نتايج دانشگاه سراسري اومده و تلفن ها همچنان در حال زنگ خوردنه :
- سلام
= سلام
(بي مقدمه) - کجا قبول شدي؟
 =مگه نتايج اومده ؟
- آره برو نگاه کن
= باشه پس فعلا ...

... (بعد از ديدن نتايج)

- خوب چي کار کردي
= نه تو اول بگو
- (...) تو چي ؟
= تبريک مي گم شيريني يادت نره ! منم  (...)
- کي به کي مي گه شيريني يادت نره اگه من شيريني تو که يه افطاري کامل بايد بديا!
= (تعارفات است که اين وسط تيکه و پاره مي شود...)

... ( هنوز تماس اول قطع نشده سه تا بوق پشت سر هم )
= خوب فعلا
(پشت خط) ...
= بله
- سلام تبريک مي گم بابا ايول مبارکه خانم
= (شاخ است که اين وسط بر سر مبارک سبز مي شود که اين کدام خبرگزاري بود که بدين سرعت خبر را پيچاند؟!؟! ) ممنون تو چي کار کردي؟
- منم(...) انتخاب چندمت بود ؟
= (...) تو چي ؟
- (...)
= خوب به سلامتي راستي فلاني (؟) چي کار کرد ؟
- اون که هيچي قبول نشده
= آخ چرا رتبه اش که خوب شده بود
-تازه فلاني(؟) هم (...) قبول شده باورت مي شه
( همچنان ادامه مي يابد تا دوباره سه بوق ممتد...)

- (صدايي غمناک به همراه مخلوطي از اشک) سلام تبريک مي گم خيلي خوشحال شدم
= ممنون تو چي کار کردي ؟
- من هيچي قبول نشدم
- آخي عزيزم اشکال نداره ان شاء الله سال ديگه
...

و تلفن ها همچنان ادامه دارد و آدم هايي با تبريک ها و دلسوزي ها ؛ اما آيا اين همه اتفاق به حق بود ؟ آيا اين نتايج واقعا نتيجه ي زحمات همه ي آنها بود ؟؟؟
هنوز هم بي عدالتي در سيستم آموزشي کشور بيداد مي کند.

*پی نوشت :
خدايا بازم شکرت خدايا هنوزم لازمت دارم تنهام نذار که بي تو بي کسم !